Ku roz­wa­dze mene­dże­rów odpo­wie­dzial­nych za two­rze­nie i wdra­ża­nie sys­te­mów informatycznych.…

Stara mądrość mówi, że kiedy odkry­jemy, iż padł koń, na któ­rym jedziemy, naj­lep­szym wyj­ściem jest z niego zsiąść i zastą­pić go innym koniem lub w osta­tecz­no­ści iść na pie­chotę.
Jed­nakże w infor­ma­tyce znane są rów­nież inne strategie.

Mię­dzy innymi:
1. Kupno moc­niej­szego bata.
2. Zmiana jeźdźca.
3. Zapew­nie­nia typu “Zawsze jeź­dzi­li­śmy w ten spo­sób na koniu.“
4. Zwo­ła­nie komi­sji do zba­da­nia konia.
5. Orga­ni­zo­wa­nie dele­ga­cji mają­cych na celu spraw­dze­nie, jak gdzie indziej jeź­dzi się na mar­twych koniach.
6. Opra­co­wa­nie stan­dar­dów doty­czą­cych jazdy na mar­twych koniach.
7. Zatrud­nie­nie psy­cho­loga (kon­sul­tanta)  mają­cego przy­wró­cić mar­twemu koniowi chęć do jazdy.
8. Szko­le­nie dla pra­cow­ni­ków w celu pod­nie­sie­nia ich zdol­no­ści jeź­dziec­kich.
9. Ana­liza sytu­acji mar­twych koni w dzi­siej­szym oto­cze­niu.
10. Zmiana norm, dzięki któ­rej koń nie zosta­nie uznany za mar­twego.
11. Zatrud­nie­nie pod­wy­ko­naw­ców mają­cych ujeż­dżać mar­twego konia.
12. Zebra­nie wielu mar­twych koni w celu zwięk­sze­nia szyb­ko­ści.
13. Ogło­sze­nie, że żaden koń nie jest zbyt mar­twy.
14. Prze­zna­cze­nie dodat­ko­wych środ­ków na zwięk­sze­nie wydaj­no­ści konia.
15. Prze­pro­wa­dza­nie ana­lizy rynku mają­cej wyka­zać, czy pod­wy­ko­nawcy mogą ujeż­dżać tego konia taniej.
16. Kupno pro­duktu mają­cego spra­wić, że mar­twy koń będzie bie­gał szyb­ciej.
17. Ogło­sze­nie, że koń jest teraz: lep­szy, tań­szy i szyb­szy.
18. Prze­pro­wa­dze­nie badań nad spo­so­bami wyko­rzy­sta­nia mar­twych koni.
19. Dosto­so­wa­nie wyma­gań wydaj­no­ści mar­twych koni.
20. Ogło­sze­nie, że przy pro­duk­cji tego konia, koszt był zmienną egzo­ge­niczną.
21. Uzna­nie obec­nego stanu konia za stan­dard.
22. Awan­so­wa­nie konia na sta­no­wi­sko kierownicze.