Nie dzwoni się na pocztę w celu uzyskania jakiejkolwiek informacji.

Bo jest to bezcelowe.

W naiw­no­ści swo­jej zadzwo­ni­łem na pocztę. Po kilku minu­tach roz­mowy mam wra­że­nie para­noi. Tylko nie wiem, czy ja jestem para­no­ikiem, czy pani z poczty.

Mia­łem wra­że­nie, że mówię po chiń­sku albo innym murzyń­skim narze­czem. Pani wyka­zała się cał­ko­witą odpor­no­ścią na jaką­kol­wiek argumentację.

ja — czy mogę się dowie­dzieć, czy przy­szła do mnie prze­syłka, mogę podać numer
poczta — nie mogę panu udzie­lić takiej infor­ma­cji
ja — czemu? Podam pani numer prze­syłki a pani mi powie jest lub nie ma
poczta — bo mamy ochronę danych oso­bo­wych, ja muszę wpi­sać do kom­pu­tera imię, nazwi­sko..
ja — ale ja mam numer prze­syłki .… nie chcę żadnych danych osobowych!

i potem jesz­cze kilka takich cykli. Pani jak kata­rynka powta­rzała coś o danych osobowych.

Po kon­tak­tach z tego typu insty­tu­cjami nie wiem, czy ona jest dla mnie czy ja dla niej. Wysa­dzić, zaorać i poso­lić. Żeby nie odro­sło.