Bogdan M

Wczo­raj, w ramach Klubu Infor­ma­tyka, odbyło się spo­tka­nie na temat Czy zarzą­dza­nia pro­jek­tami można się nauczyć?
Oczy­wi­ście ilu dys­ku­tan­tów, tyle zdań. A do tego poja­wiły się wąt­pli­wo­ści, czy rze­czy­wi­ście zarzą­dza­nie pro­jek­tami jako nauka ma sens.

Modli­twa Mode­ra­tora
Panie, daj mi siłę, do zaak­cep­to­wa­nia rze­czy, któ­rych nie mogę zmie­nić,
odwagę do zmiany rze­czy, któ­rych nie mogę zaak­cep­to­wać,
mądrość, abym ukrył ciała tych któ­rzy mnie dzi­siaj wkurwili.

Komuś się zama­rzyła cen­zura Inter­netu i posta­no­wił pod płasz­czy­kiem walki z brzy­da­lami łamią­cymi prawo wpro­wa­dzić cen­zurę Inter­netu. Napi­sano odpo­wiedni pro­jekt i opu­bli­ko­wano do kon­sul­ta­cji spo­łecz­nych w taki spo­sób, żeby przy­pad­kiem nikt nie zauwa­żył. Nie­stety, na sku­tek poża­ło­wa­nia god­nego przy­padku, ktoś te kno­wa­nia wykrył, ujaw­nił i roz­po­częła się burza.

Wywnę­trza­łem się jakiś czas temu na temat Reje­stru Stron i Usług Nie­do­zwo­lo­nych. Ponie­waż wokół owego reje­stru był duży szum, mamy wresz­cie efekt.
Po dłu­gich prze­my­śle­niach i dys­ku­sjach, strona rzą­dowa opu­bli­ko­wała 19 lutego kolejny pro­jekt ustawy, z 12 lutego, w któ­rym nie­szczę­snego reje­stru już nie ma. Znik­nął, miejmy nadzieję, na wieki wieków.

Pro­du­cenci tele­fo­nów komór­ko­wych mają dziś kło­pot.
Co doło­żyć, żeby kolejny model czymś się róż­nił od poprzed­nich i od wyro­bów kon­ku­ren­cji?
Wkłada się do komó­rek tyle dziw­nych rze­czy, że funk­cja pod­sta­wowa staje się mar­gi­nal­nym dodatkiem.

Panie, Ty wiesz lepiej ani­żeli ja sam, że się sta­rzeję i pew­nego dnia będę stary.
Zacho­waj mnie od zgub­nego nawyku mnie­ma­nia, że muszę coś powie­dzieć na każdy temat i przy każ­dej oka­zji. Odbierz mi chęć pro­sto­wa­nia każ­demu jego ście­żek.
Uczyń mnie poważ­nym lecz nie ponu­rym, czyn­nym, lecz nie narzu­ca­ją­cym się.
Szkoda mi nie spo­żyt­ko­wać wiel­kich zaso­bów mądro­ści, jakie posia­dam, ale Ty […]

Jaki sys­tem nie byłby szybki to i tak zawsze użyt­kow­nik będzie miał nie­do­syt. Nooo… czemy ten pro­gram tak długo się otwiera… Muszę cze­kać całe dwie sekundy .…
Ludzie inwe­stują w pro­ce­sory, super karty gra­ficzne a tu dalej źle. Co dalej?

Ziry­to­wany czkawką ser­we­rów DNS dostawcy sieci posta­no­wi­łem unie­za­leż­nić się. Widać ser­wery miały gor­szy dzień, może ktoś pró­bo­wał je zadła­wić ata­kiem DDoS. Nie­ważne. Ważne, że mam w zain­sta­lo­wany wła­sny serwer DNS.

Od pew­nego czasu pano­szy się po świe­cie wolne opro­gra­mo­wa­nie. Nor­mal­nie dopust boży dla wszyst­kich porząd­nych pro­gra­mi­stów
Teraz poja­wia się wolna muzyka. Możesz sobie słu­chać, możesz ścią­gnąć, możesz zapła­cić, ale nie musisz.

Podobno żyjemy w XXI wieku. Tylko cza­sem mam wra­że­nie, że usta­wo­dawcy nasi prze­wspa­niali śnią nadal, że mamy połowę XX wieku i świat nic się nie zmie­nił.
Prze­stu­diujmy ustawę  o opła­tach abo­na­men­to­wych z dnia 21 kwiet­nia 2005 r. Czyli niby już w XXI wieku, ale czy na pewno?

Każdy wie, jak boli utrata zawar­to­ści skrzynki pocz­to­wej. Ups… prze­pra­szam. Każdy, kto ją stra­cił, wie jak boli.
Do tego bywa, że zmie­niamy ser­wer pocz­towy i chcie­li­by­śmy prze­nieść się wraz z zawar­to­ścią.
Wła­śnie mnie spo­tkała taka konieczność.

Mini­ster­stwo Finan­sów szy­kuje nam cen­zurę pre­wen­cyjną w Inter­ne­cie. Nie wie­rzy­cie?
No to posłu­chaj­cie.
Za sied­mioma górami, za sied­mioma lasami żył król, co to strasz­nie¹ kochał swo­ich pod­da­nych. I miał złe sługi co to pod­da­nych nie­mi­ło­sier­nie gnę­bili…
Ups. Chyba to nie ta bajka
¹słowo “strasz­nie” obok “kochał” jest zamie­rzo­nym lapsusem.